A study about the topometry and origins of the deep femoral artery


TANYELİ M. E. , ÜZEL M. , YILDIRIM M.

TÜRKİYE KLİNİKLERİ CARDİOVASCULAR SCİENCES, cilt.21, ss.1-6, 2009 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 21 Konu: 1
  • Basım Tarihi: 2009
  • Dergi Adı: TÜRKİYE KLİNİKLERİ CARDİOVASCULAR SCİENCES
  • Sayfa Sayıları: ss.1-6

Özet

Amaç: Bu kadavra çalışmasında a. profunda femoris'in (DFA) topometrisini ve a. femoralis'ten (FA) çıkış yerlerini araştırmayı; elde edilen verilerle, bölgedeki tanı ve tedavi amaçlı klinik uygulamalarda (cerrahi girişimler, anjiyografi vb.) klinisyenlere yeni yaklaşım noktaların sunulması, bunun yanında dallanma tipleri konusunda bilgi vererek olası hasarlanmaların önüne geçilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, 1990 ve 2006 yılları arasında, formalin-gliserin-alkol karışımıyla fikse edilmiş 120 kadavranın 238 alt ekstremitesinde yapılmıştır. İnguinal bölge diseksiyonunun ardından DFA'nın FA'dan çıkış noktası ortaya çıkarıldı. DFA'nın dallanma yerinin topometrisini belirlemek için referans noktaları olarak midinguinal nokta (MIP), spina iliaca anterior superior (ASIS) ve tuberculum pubicum (PT) kullanıldı. DFA'nın MIP, ASIS ve PT'ye olan uzaklıkları metal metrik kumpasla ölçüldü. Bulgular: DFA'nın, olguların çoğunda (%49.1) FA'nın arka yüzünden çıktığı görüldü. Diğer çıkış yerleri ise posterolateral (%29.4), lateral (%17.8), posteromedial (%1.7), medial (%1.3) ve anterior (%0.8) olarak bulundu. DFA'nın dallanma yerinin, MIP'ye, ASIS'e ve PT'ye olan ortalama uzaklıkları sırasıyla 4.2, 10.3 ve 5.1 cm olarak bulundu. Sağ-sol ve erkek-kadın arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı olmadığından (p> 0.05) tüm olgular beraberce değerlendirildi. Sonuç: Bu çalışmada DFA'nın en sık olarak (%49.1) FA'nın arka yüzünden çıktığı ortaya kondu. Elde edilen verileri literatürdekilerle karşılaştırarak sonuçların diğer çalışmalarla uyumluluğu incelendi ve farklılıklar bulundu. Sıklıkla görülen çıkış yerlerinin dışında, daha önce literatürde başka araştırmacılar tarafından bildirilmemiş olan, DFA'nın iki olguda FA'nın ön yüzünden çıktığı belirlendi. Bulunan çıkış yeri verilerinin bölgede çalışan klinisyenlere ön bilgi vererek hata riskini azaltmasını ve ayrıca topometrik verilerin de, DFA'nın çıkış yerinin bulunmasının zor olduğu durumlarda klinisyenlere sabit kemik noktalar yardımıyla kolaylık sağlaması amaçlandı.

Objective: The present study was aimed: 1. To examine the topometry and branching location of the deep femoral artery (DFA), 2. To propose new approaches for clinicians to use in diagnostic and therapeutic interventions at the region, and 3. To prevent possible injuries by supplying information regarding the branching of the DFA. Material and Methods: This study was conducted on 238 lower extremities of 120 cadavers, which were fixed with formalin-glycerin-alcohol mixture, between 1990 and 2006. First, the inguinal region was dissected and the location of the branching point of the DFA on the femoral artery (FA) was investigated. To define the topography of the branching point of the DFA, the midinguinal point (MIP), the anterior superior iliac spine (ASIS) and the pubic tubercle (PT) were used as landmarks. The distance of the DFA to the MIP, ASIS and the PT were measured by using a metal caliper. Results: In most (49.1%) of the cases the DFA branched from the posterior aspect of the FA. The other sites of origin were posterolateral (29.4%), lateral (17.8%), posteromedial (1.7%), medial (1.3%) and anterior (0.8%). The average distance of the branching point to the MIP, ASIS and the PT was 4.2 cm, 10.3 cm and 5.1 cm, respectively. There were no significant differences between right and left sides, and males and females (p> 0.05). Conclusion: In this study, it was found that DFA originated mostly (49.1%) from the posterior aspect of the FA. By comparing the data of the present with the other data in the literature, the concordance of the results of the present study with the results of the other studies were examined and some differences were found. It was found that two DFA's originated from the anterior aspect of the FA. It's expected that these data regarding the origin of the DFA will decrease the risk of failure, and that the topographic data will be helpful to clinicians in cases where it's difficult to find the origin of the DFA.