Türk Eğitim Sisteminde Sosyal Etkinlik Anlayışı Üzerine Bir Değerlendirme


Balıkçı A. , Tofur S.

Turkish Studies - Social Sciences, cilt.13, sa.27, ss.1797-1808, 2018 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 13 Konu: 27
  • Basım Tarihi: 2018
  • Doi Numarası: 10.7827/turkishstudies.14453
  • Dergi Adı: Turkish Studies - Social Sciences
  • Sayfa Sayıları: ss.1797-1808

Özet

Öğrencinin gelişimi ve başarısı belirtilirken sadece öğretim alanında değil eğitim alanında da yaptıkları dikkate alınmaktadır. Sosyal etkinlikler okulda yapılan çalışmaların özellikle eğitim boyutuna hitap eden çalışmaları içermektedir. Türk Eğitim Sisteminde sosyal etkinlikler okulda yapılan diğer çalışmalar gibi yasal metinler çerçevesinde yürütülmektedir. Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Kurumları Sosyal Etkinlikler Yönetmeliği belirtilen çalışmaları kapsayan ve çalışmalara yön veren temel metin niteliğindedir. Ancak Türk Eğitim Sisteminde sosyal etkinliklere yön veren fakat yürürlükten kaldırılmış yasal metinlerin olduğu da görülmektedir. Bu çalışmada 8 Haziran 2017 tarihli yönetmelikle 13 Ocak 2005 tarihli yönetmelik karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Yönetmeliklerin incelenmesinde şu sıra takip edilmiştir: İlk olarak her iki yönetmelik şekilsel özellikleri de dâhil olmak üzere bölüm bölüm açıklanmıştır. Daha sonra yönetmeliklerdeki benzer ve farklı yönler ortaya konmuştur. Son olarak mevcut yönetmeliklerde ortaya konulmaya çalışılan yaklaşımlardan sonuçlara ulaşılmıştır. Sonuçlar Türk Eğitim Sisteminde sosyal etkinliklere bakış açısını ortaya konması bakımından önemli görülmektedir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda şu sonuçlara (her iki yönetmelik bağlamında) ulaşılmıştır: Yönetmeliklerde faaliyetler kapsamlı olarak ele alınmıştır. Yönetmeliklerde yapılan sık değişiklikler yönetmelikleri olumsuz etkilemektedir. Çevreyle iş birliği önemsenmektedir. Öğrenci merkezli bir çalışma yöntemi benimsenmiştir. Okul yöneticileri ve öğretmenlerin rolü yönlendirici ve rehberlik edici olarak belirlenmiştir. Faaliyetler yönetmeliklerde belirtilmesine rağmen temel unsurun uygulayıcılar olduğu anlaşılmaktadır. Faaliyetlerin amacına ulaşması noktasında öğretmenlere verilmesi gereken eğitimlere yönetmeliklerde değinilmemiştir. Yönetmelikler eksikliklerine rağmen destekleyici bir anlayışı olduğu belirtilebilir.